Emine’nin intihara sürüklenişi ‘acıklı bir son’la yok edildi

Emine’nin intihara sürüklenişi ‘acıklı bir son’la yok edildi

Yoksulluk da toplumsal cinsiyete göre ayrılıyor ve bundan en çok kadın etkileniyordu. Bu dosyayla birlikte basına yansımış bir ‘ağlatan intihar’dan yola çıkarak yoksullukta kadını ve intihara sürükleniş nedenlerini ele alacağız

Yoksulluğun toplumsal cinsiyetteki etmenlerini araştıran Hafıza Kaydı, mart ayında Emine Akçay’ın hikayesinden yola çıkarak yoksulluk ve bununla bağlantılı olarak kadın intiharlarını araştırdı.

Emine Akçay, üç yıldır Adana’nın Seyhan ilçesi Aydınlar Mahallesi’nde yaşıyordu. Biri 6 yaşında, diğeri 6 aylık olan iki çocuğu vardı. Tarım işçisi olarak çalışan Emine Akçay, doğumuna yakın işini bırakmak zorunda kalmıştı. Bir yıldır işsiz olduğu aktarılan eşi, iki ay önce Osmaniye’nin Düziçi ilçesinde bir şantiyede iş bulup çalışmaya gitmişti. 8 aydır kirasını ödeyemediği söyleniyordu. Emine, 14 Mart 2012’de henüz 26 yaşındayken evinde yaşamına son verdi.

Ona kalan mirası eşi aldı

Tanıkların anlatımına göre o gün olaydan 4 saat önce cebindeki son 6 lira ile yakacak almak için oduncuya gitmiş, ve ‘o paraya odun olmaz’ yanıtını almıştı. Basına yansıyan bilgilerde, Emine’nin saç kurutma makinesiyle çocuklarını ısıtmaya çalıştığı söyleniyordu. Makineyi büyük çocuğunun eline verdikten sonra yan odaya geçen Emine, orada yaşamına son verdi. Emine’nin babasından kalan mirası eşi yüzünden edinemediği de basına yansıyan bilgiler arasındaydı. İş kurmak için Emine’ye kalan mirası aldığını doğrulayan eş, bu parayı harcadığını belirterek, “Sürekli bir işim olmadı. 3 ay çalışıyorsam 10 gün evdeydim. Evin ihtiyaçlarını karşılıyordum” dedi. Cumhuriyet Savcısı, 30 Nisan 2012 tarihinde, intiharla ilgili soruşturmayı tamamladı. Emine’nin yakınlarının suç duyurusu üzerine eşi hakkında başlatılan soruşturmada savcı, ‘başkasını intihara yönlendirme, yardım etme’ konusunda kovuşturmaya yer olmadığına karar verdi.

‘Gurur yapmış olabilir’

Medya hikayeyi “acıklı son” olarak ele aldı. Daha çok “çocuklarını saç kurutma makinesiyle ısıtmaya çalışması” üzerine yapılan kurgularda yoksulluk ya da sosyal devlet tartışmalarına yer verilmiyordu. Hafıza Kaydı’nın araştırmalarına göre iki oda bir salonu olan bir evde o tarihten sonra bir başkası yaşamaya başlıyor, ancak bütün komşular yerli yerinde. Muhtar değişmiş; yeni muhtar yaşanan olaya dair bir bilgisi olmadığını söylüyor. Kendilerine gelen bütün sosyal yardım taleplerini yazdıklarını, ancak kime yardım edileceğine kaymakamlığın karar verdiğini bildiriyor. Dönemin muhtarı, Emine tarafından bir başvuru olmamasını, “Bunu kendine gurur meselesi yapmış” diye ifade ediyor. Emine’nin devletin sosyal yardımlarından haberi var mıydı? Doğum yapmış bir kadının kendisi ve bebeğinden; muhtarın, kaymakamlığın haberi var mıydı? Ne muhtar, ne devlet yetkilileri, ne de basın; bu sorulara yanıt aramamıştı.

YARIN: Emine Akçay ve ‘yoksulluğun kadınlaşması’

Kadın intiharları ve yoksulluk DOSYA (1) Sibel Yükler /JINHA



Bu Haber Hakkında Ne Söylemek İstersiniz?

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren, halklara ve inançlara saldıran, nefret suçu ve cinsiyetçi söylemler içeren, şiddete teşvik eden ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.

Editörün Seçtikleri

Video Galeri

Arşiv

Özgür Gündem Birinci Sayfa

“Binevş”

Cümle Alem

Qırıx


Okurlarla Başbaşa


Medya Diyalog


“Özgür